uzak

gördüm seni uzaktan ey yorgun sevgili

dinmiş acıların

sükunettesin

tepelerin ılık esiyor

titreşen çalının ıslığı avutuyor geceni

uykulardasın

çimenlerin inatla yeşerir hep

yabandır bezenen güllerin

itin kargan danan serçen

masum sadık yavruların senin

emzirmektesin

bir şölendir seni yaşamak

anlamaz sızını yüreğinde taşımayan

tek dizi üstünde dayanıp pınarına

kendi gözbebeklerinden içmeyen suyundan

gülümsemektesin

senden kopan sana dönecektir

toprağınla mayaladın

kavuşmak uzak değil

umutdasın

bağrında uyur evlatların

gözyaşın damla damla dağlar tenini

hala çok güzelsin